Cnoeffel (Knoeffel Cneuffel, Cnoeffelius) Andrzej starszy († 1658), lekarz XVII w. Rodem z Budziszyna. Nadworny medyk Władysława IV (którego śmierć przypisywał nieumiejętnemu stosowaniu antymonu) i Jana Kazimierza. Należał do orszaku Krzysztofa Opalińskiego, wysłanego w r. 1645 przez Władysława IV do Paryża w sprawie zaślubienia Ludwiki Marii. Dorobił się majątku podobno dzięki uprawianiu sprzedaży tajemnych środków lekarskich. Zmarł 24 XII 1658 w obozie pod Toruniem. W pismach swych lekarskich zajmował się szczególnie dną (podagrą), której poświęcona była jego Dissertatio inauguralis (Argentorati 1628). Z rozpraw na tenże temat zasługuje na uwagę Epistola de podagra curata, gdzie omawia chorobę K. Arciszewskiego i Władysława IV. W jednym z innych pism (z dziedziny chorób zakaźnych gorączkowych) polemizował z Augustynem Corradim (1654), lekarzem Ludwiki Marii.
Kośmiński (tu źródła: Biographie medicale, III 290; Gasiorowski, II 274, 426; Jöcher, Allg. Gelehrt. Lex., I 1977; Niemcewicz, Zbiór pam., III 319; Haller, Bibl. med. pract., II 568, 689, III 345; tenże, Bibl. chir., I 343; Giedroyć pod Knoeffel, nadto pod Szulc Krzysztof, którego pismo »De abscessu renali cum incendio viscerum…« omawia chorobę Władysława IV; Biogr. Lexikon d. hervorr. Aerzte…, 2 Aufl., II 58; Estr. XIV 306.
Witołd Ziembicki